Print deze pagina

Ries Doms


Ries Doms: "Eigenaar van een museumstuk"

Na enig mailcontact over de aanschaf van zijn fraaie Westend set, vellen in afwijkende maten en oud-ogende hardware spreken we af met de jong-ogende drummer van The Kik: Ries Doms (Tilburg, 1979). Een sympatieke kerel met een prima gevoel voor muziek en behept met een goed oog voor detail. We ontmoeten elkaar na een optreden en Ries blijkt, naast een uitstekende drummer, een net zo uitstekende verteller te zijn. We maakten er een verhaal van over Ries, Westend en The Kik.


Ries Doms en zijn fraaie Westend.

Wat is je achtergrond kwa drummen, Ries?
“M’n vader ontdekte al snel mijn interesse in het slagwerk en gaf me op m’n 4e verjaardag een snaredrum cadeau. Vanaf dat moment was het wachten tot ik 7 jaar was en naar de Algemene Muzikale Vorming kon op de plaatselijke muziekschool. Toen ik een jaar of 8 was zag ik voor het eerst een solo-optreden van Han Bennink. Hij speelde echt op alles wat los en vast zat, en dat sprak toch wel tot mijn verbeelding. Het was me toen al duidelijk dat ik een podiumartiest wilde worden. Vanaf mijn 8ste tot m’n 18e heb ik drumles heb gehad van Marius Spikmans. 

Welke bands had je vóór The Kik?
"Oef, ik heb nogal wat bands versleten, maar voordat ik bij The Kik ging drummen speelde ik in Hooghwater, een psychedelische band. Ik tourde met The Hydromatics (NL/Aus./USA), de Europese band van Scott Morgan (ex Rationals/Sonics Rendezvous Band) door Europa. Daarvoor was het een aantal jaar voornamelijk  Powervice en The Spades, een band waarmee ik een plaat opnam bij Jack Endino (producer Nirvana/Mudhoney). The Spades speelden bijvoorbeeld ook op Lowlands.
In de zomer 2004 heb ik m’n baan opgezegd en ben halsoverkop naar Amerika vertrokken om daar ruim 10 weken te kunnen touren met een soort hardcore ‘supergroep’ genaamd “Bars” (USA) die daar net een plaat uit hadden. Hard werken, maar een mooie tijd gehad.
Naast The Kik doe ik ook nog weleens losse dingetjes. Zo speelde ik vorig jaar een duo met Han Bennink in een jazzclub in Tilburg, wat ik op dit moment zie als hét absolute hoogtepunt tot nu toe. Ik doe ook nog wel optredens met bijvoorbeeld "Rudeboy" en andere bands. Daarnaast heb ik een eigen platenlabel genaamd “Quadrofoon Records”.”


Theatertour De Veels Te Grote Nederbiet Sjoo.

Wat was je eerste drumstel?
“Het merk van m’n eerste kit weet ik niet, het staat er ook niet op. Het ziet er een beetje uit als een budget-kit en heeft dunne ketels met reinforcement rings. De bassdrum (!) is van staal. Deze kit is nog steeds in mijn bezit, die gaat nooit weg.
Toen ik een jaar of 10 was heb ik van m’n vader een zwarte Pearl Export gekregen. Een oerdegelijk drumstel om het op te leren zullen we maar zeggen. In mijn leslokaal toendertijd stond een driedelig Premier jazz kitje. Die set staat me nog steeds goed bij, ik vond dat kitje mooier dan mijn Pearl…”

Je speelde voordat je de Westend had al op een oude Ludwig, toch?
“Voordat ik de Westend set kocht had ik inderdaad al een Ludwig. Maar in tegenstelling tot wat de meeste mensen denken, heb ik die zilveren Ludwig Classic Maple als uitgebreide set (20” bass, 10” + 12” tom, 14” snare en 14” + 16” floor) ruim 10 jaar geleden helemaal nieuw gekocht bij de importeur. Ik kon destijds door m’n band the Spades een goeie deal krijgen bij Ludwig en speel sindsdien op (een gedeelte van) die kit. De kit klinkt buitengewoon goed en is stevig genoeg om het vele touren te overleven.
Naast de Westend, repeteer ik meestal op een WMP (White Marine Pearl) kleurige Premier kit (20” bass, 12” + 13” tom, 16” floor). Die kit zal van ongeveer eind jaren ‘60 zijn. Een paar jaar geleden kocht ik een 26” Rogers bassdrum (eind ’60) van Hans Waterman toen ik een grotere bassdrum nodig had voor plaatopnames. En dan heb ik nog een jaren ‘50 Sonor floortom, die al jaren prima dienst doet als nachtkastje.”


De Westend set met Rogers bassdrum 26", ex-Hans Waterman. Hier voor studioopname van "Twee", begin 2014.

Waarvan ken je Westend eigenlijk? Het merk was immers al ter ziele toen jij geboren werd.
“De eerste keer dat ik bewust “West End” zag op een drumstel, was de zwart parelmoeren kit van Jay Baar op de hoes van de LP “Revolution” van Q65. Destijds dacht ik dat dit een of ander Engels drummerk was. Pas een aantal jaren later, in 2008, ontdekte ik dat Westend van Haagse makelij was, toen er een tentoonstelling was van RockArt op de CD- en Platenbeurs in Utrecht. Ik herkende de eerder als verloren gewaande kit Q65 kit meteen, maakte een praatje met Jaap Schut van RockArt en kocht er het Westend boekje. Hierna wist ik zeker dat ik ook een Westend drumstel moest bemachtigen, al was het maar om het cultureel erfgoed veilig te stellen.
In 2013 hoorde ik dat saxofonist Benjamin Herman een Westend drumstel op de kop had getikt. Toen we dat jaar met The Kik de plannen voor "De Veelste Grote Nederbiet Sjoo” aan het maken waren, bedacht ik me dat de Westend niet mocht ontbreken op het podium en ik heb toen direct de zoektocht naar een fraaie Westend set kracht bij gezet. Binnen twee weken had ik de kit thuis staan.
Viste ik op marktplaats nog achter het net, toen ik op de Westend site keek, zag ik de set van Hans Stotijn te koop staan. Ik stuurde Hans een mailtje, hij belde mij binnen 30 minuten terug en 5 minuten later hang ik op en is de deal gemaakt. Dat was toch wel een euforisch momentje, wetende dat ik binnen enkele dagen eigenaar zou zijn van een heus museumstuk!”


De Westend tijdens de theatertours van De Veels Te Grote Nederbiet Sjoo.

Heeft jouw Westend cm-maten (pre-international) of inch-maten?
“De kit heeft cm-maten, 29,5/41/50,5 cm, maar op de bassdrum kan gewoon een 20” vel. Gelukkig zijn er mensen als Piet Klaassen op deze wereld, die ervoor zorgen dat mooie kitjes als deze bespeeld kunnen blijven worden. Mijn kit is destijds door de fa. De Hooge voor Hans Stotijn, een linkspoot, gebouwd, dus ik gebruik een losse stand voor de tom.”

Kun je een vergelijking maken qua looks en sound tussen je Ludwig en je Westend?
“Qua looks tja… de een heeft glitters en de ander zo’n parel wrap… Qua sound is er wel een heel groot verschil. De Ludwig is echt een “rock” drumstel waar je echt ongelofelijk hard op kunt spelen. De toms klinken lang en diep na, iets wat ik persoonlijk erg tof vind. De meeste drummers plakken in dat geval meteen hun vellen vol met duct-tape, maar ik vind die naklank fantastisch. Een drumstel moet gewoon naar een drumstel kunnen klinken en daar moet je niet op willen ingrijpen. Het is een kwestie van goed stemmen om dit te beheersen. Al moet het natuurlijk ook wel bij het soort muziek passen.
Sowieso klinkt de Westend zowaar nóg beter dan m’n Ludwig. De kit klinkt ook veel droger, waardoor je er met veel meer dynamiek op kunt spelen. Voor de theaters is dit absoluut noodzakelijk gebleken, zeker gezien de “energieke” drumstijl die ik erop na hou. Ook in de studio werkt dit goed, vandaar dat het overgrote deel van de in 2014 uitgekomen Kik LP op de Westend is ingespeeld. De kit maakt nu mede de sound van the Kik.”

The 
Kik compleet.

Vertel eens wat meer over the Kik, sinds wanneer bestaan jullie bijvoorbeeld?
“The Kik is begin 2011 opgericht en ik verzorg vanaf dag één het slagwerk. De band ontstond toen Dave en Marcel’s vorige band The Madd stopte. Ik ken Marcel al vanaf de middelbare school, we hadden onze eerste band samen. Toen ik hem kort hierna tegen kwam vertelde hij dat ze samen een nieuwe band gingen starten, waarop ik zei: ”klinkt goed, dan kom ik drummen”. En zo ging het dan ook. We startten aanvankelijk met Engelstalige beat en brachten binnen een paar maanden onze eerste single uit op Excelsior Recordings, en konden direct veel aan de bak. In die zomer van 2011 bedachten we hoe tof het zou kunnen zijn om geheel Nederlandstalig te gaan. We vertaalden één van de nummers uit de set, een cover van the Hollies “Little Lover” snel naar het Nederlands en dat werd “Verliefd op een Plaatje”. Toen we dat voor het eerst live speelden wisten we dat dit goed ging komen. In het voorjaar van 2012 brachten we onze eerste volledige langspeler “Springlevend” uit, met daarop de bescheiden zomerhit “Simone”. Direct na de release werd bekend dat we in seizoen 2012/2013 huisband van het TV-programma De Wereld Draait Door (DWDD) zouden worden. Nu, begin 2014, zijn we een paar honderd shows/festivals verder en zitten we in de studio voor de opvolger, getiteld “Twee”.”


Ries Doms in de studio tijdens de opnames voor "Twee", begin 2014.

En voor wie een live optreden van Ries Doms wil horen en zien: een drumsolo op zijn Westend kit vindt u HIER, een fragment uit de "Veelste Grote Nederbiet Sjoo", d.d. 28 november 2014, in Winterswijk. Wilt u méér horen van The Kik: na het filmpje met de drumsolo van Ries op Westend volgt "vanzelf" nog een aantal andere filmpjes met leuke optredens!

Ries, bedankt voor het gesprek en je sympatieke medewerking! We spreken elkaar weer.

AP/RvdW, februari 2014

 


Vorige pagina: Ruddy Fisscher
Volgende pagina: Henk Koorn