Print deze pagina

Frans Mineur


Frans Mineur: “Mijn Westend, ik vind ‘m geweldig!” 


In september 2016 komen we op Facebook een foto tegen van het Orkest Koninklijke Luchtmacht, genomen tijdens een oefensessie voor de Nationale Taptoe bij het Nationaal Militair Museum op het voormalige vliegveld Soesterberg. Ons oog valt direct op het oude Westend drumstel, waarachter Frans Mineur (1962) de drumpartijen voor zijn rekening neemt. Menigeen verwacht bij een high-tech bedrijf, zoals de Koninklijke Luchtmacht, eerder een eigentijds drumstel dan de Haagse Westend die sinds 1976 niet meer wordt geproduceerd. Wij weten wel beter, maar misschien vinden sommigen ’t een ietwat vreemde keuze. Natuurlijk willen we er het fijne (en meer!) van weten en we vragen het Frans. Hier zijn relaas.



“Vanaf m’n vijfde had ik pianoles. Drummen trok me tóch wat meer, en vanaf m’n tiende heb ik slagwerk- en drumles genomen bij Arie van Dijk, aan de Rotterdamse muziekschool. Op Spieringshoek, mijn middelbare school in Schiedam, had ik al snel twee bandjes: de schoolband Aurelius Pontifex, en mijn eigen bandje: Universe. Met Universe speelden we op den duur veel in Schiedam en omstreken, met name op de in de jaren ’70 opkomende festivals.



Aanvankelijk wilde ik na de middelbare school een technische studie doen, en dan bij voorkeur TU Delft. Toen ik echter over het Rotterdams conservatorium hoorde was het meteen een uitgemaakte zaak: de opleiding conservatorium slagwerk/drummen moest het worden! Op m’n vijftiende deed ik toelatingsexamen en werd aangenomen, maar omdat ik nog met mijn laatste jaar middelbare school bezig was, heb ik een jaar voorbereiding gevolgd. De studie aan het Rotterdams conservatorium (nu Codarts) deed ik van 1979-1984 en ik ben na vijf jaar met onderscheiding, jawel, afgestudeerd.

Nog tijdens mijn studie (1982) werd ik erop geattendeerd door zowel mijn ‘lichte’ docent (Fred Krens) als door mijn klassieke docent (Willem Heesen), dat er een vacature was voor drummer bij het Orkest Koninklijke Luchtmacht. Ik heb er voorgespeeld, werd aangenomen, en sinds 1983 speel ik als militair in het orkest. Ik dacht aanvankelijk dat ik dat een paar zou gaan doen, maar ik ben er nooit meer weggegaan.

Mijn eerste setje was een Kings. Later kwamen nog twee Premiers, een Asba, Ayotte (heb ik nu nog twee sets van, met verschillende maten), en mijn huidige, nogal uitgebreide Noble & Cooley-set, eveneens met een aantal verschillende maten vanwege de uiteenlopende stijlen die we met het Luchtmachtorkest spelen. Die laatste kit is mijn concertset bij het orkest, bij het kwartet Air-4’s speel ik ook op N&C maar dan met kleinere maten, of op mijn Westend. In de repetitieruimte staat een Gretsch USA Maple, in pop- en jazzmaten. Mij hoor je niet klagen. 



Maar nu over mijn Westend-set. Ik vind ‘m geweldig! Ik kon eind jaren ’80 een jazz-setje overnemen van een drummer in Nijmegen. Nota bene een Haags drumstel in Nijmegen opgeduikeld, prachtig. Die mannen op het Westeinde in Den Haag maakten gewoon degelijk spul, en ik was er direct van gecharmeerd. Ook van de hardware trouwens; wat dacht je van koperen- en daarna verchroomde hoops. En wat een heerlijk geluid! Er zaten bij de set uit Nijmegen ook nog wat bekkens, maar helaas geen snare. Vandaar dat ik met de Westend speel op een Ludwig Supraphonic, de bekende LM 400, dus 14” x 5”. Ook een oudje, met vet chroomwerk. Ja hoor, Westend en Ludwig is een prima combinatie, zo weet ook Cesar Zuiderwijk. Ik speel graag met die combinatie bij de Jazz Beatlezz en met big band projecten van het Luchtmachtorkest. In 2016 hebben we er een Buddy Rich project mee gedaan, en in 2017 de Far-East Suite (Duke Ellington). En dan speel ik ook nog met de Airforce Allstars, een ritmesectie plus 6 blazers, en als we Frank Sinatra of Count Basie sets doen gebruik ik wéér de Westend! Ideaal werk voor de oude dame!



Nog even over de maten van mijn set. Ik heb een 20” x 13” bassdrum, een (oversized) 12”+ tom en een 16” floortom. Op de bassdrum zit nog altijd het originele resonantie-vel (met het door Bram de Hooge gestempelde scriptlogo), en op de 12”+ tom zit nog een kalfsvel. Het resonantievel van de bassdrum gaat nog wel even mee, maar als ik het slagvel van de tom moet vervangen zal ik op zoek moeten gaan naar een 12”+ Remo-vel. Die 12”+ is van origine een pre-international maat, maar gelukkig is dat tegenwoordig bij de betere drumzaken vlot te leveren, áls ze ’t al niet op voorraad hebben. Een paar jaar geleden ondenkbaar, maar nu een voordeel door de vintage drums revival.

Tja, en als je dan naar mijn bekkens vraagt, en dat doe je: ik heb een waslijst aan bekkens. Ik ben er gek op, en als ik echt een mooie hoor, koop ik ‘m, ongeacht of ik ‘m op dat moment nodig heb, of niet. Ik heb er tot nu toe ooit twee doorverkocht, de rest heb ik nog. Kun je nagaan. Ik som wat van mijn bekkens op, en hoop de lezer niet te veel te vermoeien met details:

K-Zildjian (dry ride 22”, custom dry ride 22”, 16” crash-ride (mijn allereerste, van Servaas in Den Haag)), maar ook (oude ritmo’s) Ufip (13” hihats en splashes). Daarnaast Bosphorus Masters, 20/21/22” rides, Turkish (met sizzle), Mel Lewis-ride, en nog een 21” classic ride.
Impression (jongens die eerst bij Bosphorus werkten en zich afsplitsten) Custom ride/dry jazz/dry 22” en 21”, Master hihats Bosphorus, en oh ja, een favoriet, een oude 18” sizzle Istanbul China.
Bosphorus 14” Master vintage hihat, 21” Turkish sizzle, 18” Istanbul sizzle China en dan, het ligt eraan met wie ik speel, een 21” Master vintage Bosphorus, of een iets drogere Impression/Zildjian/Turkish 21/22”).
Bij het orkest gebruik ik hoofdzakelijk Bosphorus Master cymbals en een 22” dry ride K-Zildjian. Bent u er nog?

Ik zit natuurlijk in een bevoorrechte situatie dat ik rechtstreeks bij de importeurs van Zildjian, Bosphorus, Impression en Turkish mag komen “uitzoeken” en zelfs kan vragen om bepaalde types te maken. Trommels kun je met van alles anders laten klinken, cymbals natuurlijk ook door je speelmanier aan te passen, maar de rest (klank en karakter) moet er al “op” zitten.



Ik sluit af, maar zou nog veel meer kunnen vertellen. Leuk dat ik m’n verhaal-in-een-notedop speciaal voor de Westend website kon doen (Rob bedankt voor je uitnodiging!). En kom eens kijken en luisteren, naar het Orkest Koninklijke Luchtmacht, Jazz Beatlezz of de andere projecten (die zijn afgeleid van) het Luchtmachtorkest. Van harte welkom!”



Frans Mineur

Edit: Frans, heel erg bedankt voor je heerlijke, spontane en deskundige verhaal! En wie weet, wat in de lucht ziet verzuurt niet. Of zoiets. ;-)

AP/RvdW, april 2017


Vorige pagina: Henk Koorn
Volgende pagina: Westeinde, toen & nu